پیمان به قلم زهرا باقری
پارت شصت و سوم :
هضم اون ضربه ی ناگهانی برام سخت بود. اینکه درست وقتی که امیدوار بودم بتونم به جز خودم، جون شخص دیگه ای رو هم نجات بدم، عمه با مرگ ناگهانیش بهم بفهمونه که هیچوقت هیچ فرصتی نبود. عمه رفته بود چون من تصمیم داشتم همه چیز و تموم کنم، که قدمی برای نجاتمون بردارم و این دقیقاً چیزی بود که اون موجودات نمیخواستن.
صدای فریاد و گریه ی ماهان برام غیر قابل تحمل بود، اینکه مدام با ناباوری پشت تلفن از
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
Aylar
0علیرصا اصلا واسم مهم نیس دلم برای ماهان کباب شد🥲